Aan tafel…

In een bekend Spaans vakantieoord direct aan de boulevard, namen we plaats op het terras van een restaurant aan een tafeltje op de eerste rij. Uiteraard naast elkaar met ruim zicht op de wandelaars op de boulevard.

Ons drankje kwam gelijktijdig met drie passerende welgevulde dames. Gehuld in zeer strakke kledij, waarvan ik de legging herkende. De overdadige voorgevel was gehuld in een veel te klein shirt. Op dat moment waren wij op de kaart aan het zoeken naar een vleselijk hoofd gerecht. De keuze is vis geworden.

Het brood werd gebracht met wat kaas en olijfjes en voorbij gingen een groepje Engels sprekende topless heren, die met hun pul bier vanmiddag iets te lang in de zon hadden gezeten. Zij hadden de kleur van mijn rosé.

Het tussengerecht bestond uit een weggelopen gipsy meisje achter een kinderwagen. De kids met een grote strik op het hoofd. Het meisje roze en de jongens licht blauw. De duwende dames hadden iets wat leek op een heftig gekleurd strak pakje uit de aanbieding, want het middenstuk bij de navel was verdwenen.

Op naar het hoofdgerecht: een zo uit het diepvriesvak geviste kabeljauwfilet met friet en sla met garnering uit de pot van de Sligro. Voor ons was dat onbelangrijk. Wij kregen inmiddels volkstheater voorgeschoteld van een dronken stelletje. Of mag ik zeggen: sletje in een te kort strak broekje en iets wat op een hemdje leek, dat weinig te verbergen had. Hij had zijn voetbal shirt nog aan en wankelde bij iedere stap die hij deed.

Wat we bij ons diner kregen voorgeschoteld was mager, maar voor onze neus speelden typische Spaanse badplaats taferelen af.

Of we nog wat na wilden bestellen? Maar natuurlijk.

Genieten van het strand

Aangekomen op het strand was het eerste wat het echtpaar voelde: de zon. Die brandde vreselijk op hun stadse lijven en voor dat ze zich hieraan bloot gingen stellen moesten eerst de grote tubes uit de tas. Ze hadden er vier meegenomen van het Kruidvat uit hun woonplaats.

Zij spreidden de handdoeken en hij zijn armen om de zalving van de Kruidvat creme te ontvangen. Hij was er klaar voor in zijn veel te kleine zwembroek onder het tonnetje aan zijn lijf. De tube werd ontmanteld en het smeren kon beginnen. Van top tot teen werd hij gezalfd tot een wit glimmend strand geval.

Tijd om die grote oceaan te bezoeken. Zij gaf hem de opdracht om zich als eerste te ontfermen over de tassen en badlakens. Stel dat iemand ze zou lenen voor eigen gebruik, dat zou een vakantieramp zijn. Hij bleef wit glimmend achter en zij trotseerde de golven en de eerste koude stappen in het oceaan water.

Het duurde hem te lang, maar weglopen was geen optie. Dat zou zelfs desastreus kunnen zijn voor het huwelijk. Na enige minuten kwam zij als een ware nimf uit de oceaan gerezen en beval haar echtgenoot de armen en benen te spreiden voor een laatste witwas inspectie. Hij was er klaar voor en mocht vertrekken.

Op de vraag of het koud was antwoordde zijn vrouw, dat het wel mee viel. Je moest door de eerste oceaan aantijgingen en dan was het goed te doen. Kierend van genot speelde hij in het water en gleed hij met zijn vege lijf door de golven.

Uitgespeeld en moe vleide hij zich naast zijn echtgenoot en genoot van het strand, de warmte van de zon en oceaan.